Genel Müdürünüz en son ne zaman bir eğitim programına katıldı?

Yönetim düşünürlerinden Gary Hamel çok net olarak ifade ediyor: “10 yıl önce dünyanın ilk 500 şirketi içinde olan organizasyonların %70’i, bugün ortadan kalktı.” Ya iflas ettiler, ya satın alındılar ya da birleştiler.

On yıl sonra, bildiğimiz tüm bilgi ve uygulamaların en az 1/4’i geçersiz olacak. Yeni teknolojinin yaşam süresi sadece onsekiz ay ve bu süre zaman geçtikçe kısalıyor. (Dört ay önce 500 TL’ye aldığınız cep telefonu bugün 100 TL, değil mi?)

Gerçekten inanılmaz! Her sektörde, sürekli olarak, sert değişim rüzgarları ile karşı karşıyayız. Şirketler, okyanus sahilinde 5-6 metrelik dalgaların arasında sörflerinin üzerinde büyük bir gayretle ayakta kalmaya çalışan sporcular gibi. Dalgalar, her an her yerden gelebilir. Oyunun kuralları ise kesin ve katı:

• Hızlı ve doğru tepkiyi ver.
• Dalga gelmeden doğru pozisyonu al.
• Sakın dalgalara arkanı dönme.

Eğitim, bizlerin değişime verdiği pozitif tepkidir. Değişime karşı kendimizde yaptığımız yenilik ve uyum çalışmalarıdır. Yeni birşeyler öğrenme ve uygulamaya geçirme umududur. Planlı, ihtiyaçlara göre düzenlenmiş, koçluk ile desteklenmiş ve sonuçları ölçülerek değerlendirilmiş eğitimlerin etkili olduğunu görüyoruz. Tüm bu çabalar şirketlerin sert dalgaları savuşturmasına, başarı yolunda ilerlemesine yardımcı oluyor. Bu konudaki farkındalık oldukça yüksek ve sonuç olarak da, birçok yönetici eğitime inanıyor ve çalışanlarının düzenli olarak eğitim ve geliştirme programlarına katılımlarını sağlıyor. Kriz dönemleri bile artık eğitim süreçlerini kesintiye uğratamıyor. Fakat, tüm bu olumlu gelişmeleri gözlemlerken, diğer yandan bazı eksiklikler de gözümüzden kaçmıyor değil…

Provant Vertical Markets Group tarafından yapılan bir araştırma, çalışanların 2/3’sinin, işletmede eğitime en fazla ihtiyacı olan grubun en az eğitim aldığına inandığını gösteriyor. Çalışanlar dikkatimizi önemli bir noktaya çekiyor: “Şirketlerde, belki de en fazla eğitime ihtiyacı olan üst düzey yöneticiler, en az eğitimi alıyorlar.”

Şu bir gerçek: Üst düzey yöneticilerin çoğu, eğitimin etkin sonuçlarına ve gerekliliğine inanıyor; ama sadece astları ve çalışanları için.

Her ne kadar son zamanlarda hiyerarşik düzenin etkisi gitgide azalıyor ve çalışanların yönetime katılımını öngören tarzlar ön plana çıkıyor olsa da, üst düzey yönetim; şirket dümeninin başında duran, stratejik kararlar alan, şirket kültürünün oluşmasında önderlik eden kesim. Elbette bu kişiler bulundukları yönetim kademelerine başarılı akademik geçmişleri, edindikleri tecrübeler ve sahip oldukları sosyal ve mesleki beceriler sayesinde geldiler. Artık operasyonun içindeler; zor kararlar, şok gelişmeler, çözülmesi gereken problemler ve çatışmalar onları bekliyor. Bazen isteseler de kendi eğitimleri için zaman bulamıyorlar.

Bu noktada biz insan kaynakları / eğitim profesyonellerine bir kez daha görev düşüyor. İnsan kaynakları birimi diğer tüm çalışanların eğitiminden sorumlu olduğu kadar, sayıca az ama önemli bir grup olan üst düzey yöneticilerin eğitiminden de sorumlu değil mi? Çalıştığınız şirketin en stratejik noktasında bulunan üst düzey yöneticiler eğitim konusunda en hassas davranılması gereken kişiler değil mi?

Hep dikkatimi çekmiştir: Bir basketbol veya futbol maçında en fazla sahadaki takımı yöneten teknik direktörler terler. Maç boyunca gözlerindeki tedirginliği görebilirsiniz. Genelde oturuyor olsalar da onları terleten içinde bulundukları ruh halidir. Sorumluluktur. Bir yönetici ancak, devamlı hazır olmakla ve kendini yenilemekle bu tür bir sorumluluğun altından kalkabilir.

Üst yönetim kademesindeki bir yöneticinin bilgi ve beceri eksikliği, hiç şüphesiz ki, diğer çalışanlarınkinden daha acil çözüm getirilmesi gereken bir konudur.

Bir dip not: Araştırmacılar Amerika ve Avrupa’da, üst ve orta düzey yöneticilerin en yetersiz oldukları konuları şu şekilde sıralamışlar:

• Zaman Yönetimi ve Organizasyon
• Koçluk ve Delegasyon
• Performans Yönetimi
• Toplantı Yönetimi
• İletişim: Dinleme Becerileri

Unutmayalım: Hepimiz bir saat gibiyiz, durduğumuz anda gerilemeye başlıyoruz ve yetersiz kalıyoruz. Öğrenmenin sonu yok, önemli olan fırsatları kaçırmamak.