Sana İnanmıştık, Başarısız Oldun...

Yetişkin eğitimi ile ilgili daha önceleri bir yazım olmuştu.  Zor bir konu olduğunu, sürecin doğru yönetilmesi gerektiğinden bahsetmiştim.

Tekrar etmek gerekirse…  Yetişkinler en etkili uygulama yoluyla öğrenir.  Bir öğrenme süreci ne kadar deneyim üzerine kurulmuşsa etkisi o kadar yüksek olacaktır.  Değerlendirmelere bakacak olursak; kitap okumak veya bir sınıf ortamında sunum dinlemenin en etkisiz yaklaşımlardan birkaçı olduğunu görüyoruz.  Bu tür pasif süreçlerde “unutma” hızlı bir şekilde gerçekleşiyor; sonuç olarak da öğrenme süreci bir zaman kaybı haline geliyor.  Başıma çok gelmiştir; kütüphanemde eskiden okuduğum kitaplara tekrar göz gezdirdiğimde bazı bölümlerini hiç okumamışım gibi hissederim; hiçbirşey hatırlamam.  Halbuki okumuş olduğum net: önemli gördüğüm yerlerin altını çizmişim…

Bu konuda, aşağıdaki grafik bize çok net olarak gelişim yöntemlerini ve etkilerini gösteriyor.

Bu farkındalık doğrultusunda, bilinçli şirketler çalışanlarının öğrenme süreçlerinde deneyim bazlı öğrenim yöntemlerini daha fazla kullanma yoluna gittiler.  Çalışanı geliştirmek amacıyla, fazla bilgi-becerisi olmadığı bir konuda proje vermek, yetkilendirmek, delegasyon yapmak popülaritesi artan deneyim bazlı yöntemler.

Bu doğru bir yaklaşım; Ben de şahsen aynı fikirdeyim.  Kitap okumak, sınıf eğitimlerine katılmak vazgeçilmez eğitim ve gelişim yöntemleridir ancak etkisi sınırlıdır, delegasyon ve proje atamaları etkili ve kalıcı yöntemlerdir.  Öğrenme hızlı ve ayrıntılı bir şekilde gerçekleşir.  “Bisiklete binmek” gibi sınıf ortamında öğretilemeyecek beceriler uygulamada etkin bir şekilde kazanılır.

Çalışanın artan motivasyonu da bu tür yöntemlerin getirdiği bir başka avantaj.  Doğru yöntemlerle yapılan ve yönetilen delegasyon ve proje atamaları çalışanın motivasyonunu artırır. 

Zorlu bir proje görevini alan çalışan, yüksek motivasyonun da etkisiyle hızlı bir şekilde öğrenecek, karşılaştığı zorluklar ve belirsizlikleri aşmaya ve elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışacaktır.  Bu süreç içinde stresinin artması doğal bir sonuç.  Stres düzeyi yıkıcı bir hal almadığı taktirde kabul edilebilir.  Olumlu stres profesyonel hayatta başarıyı getiren unsurlardan biridir.

İyi, güzel de…  Farkındaysanız burada bazı riskler var…

1. Proje esnasında çalışanın stres seviyesinin aşırı artması
2. Projenin yavaş, hedeflenen şekilde ilerlememesi
3. Projenin olumsuz sonuçlanması, başarısız olması

Yukarıdaki listelenmiş riskleri kontrol altına alma sorumluluğu tek bir kişide: Yönetici.

Projeyi veren, görevlendirmeyi yapan yönetici, süreci baştan sona çok etkili bir şekilde kontrol etmek zorunda.  Gelişim amaçlı, iyi niyetle düzenlenmiş bu tür araçlar mutlaka yöneticinin yakın takibinde, kontrolünde kullanılmalı.  Çalışana verilmesi gereken desteğin ve yöneticisi tarafından temin edilmesi gerekenlerin listesini aşağıdaki gibi yapabiliriz:

• Araçlar (bilgisayar, çalışma alanı, gibi)
• Kaynaklar (zaman, para, bilgi alabileceği üçüncü şahıslar, gibi)
• Eğitimler (gerekli bilgi-beceri-davranışa sahip olması için)
• Düzenli geri bildirim
• Koçluk & Mentorluk & Danışmanlık

Yöneticinin desteğinden yoksun çalışan, yöneticinin iyi niyetle verdiği görevlendirmelerden büyük ihtimalle başarısız olarak çıkacaktır.  Bu tür durumlarda başarısızlık yöneticinindir.  Başlıkta yazdığım cümle çalışana değil, İnsan Kaynakları tarafından yöneticiye söylenmelidir. 

 * Yazı hakkındaki yorumlarınızı aşağıdaki “leave a comment” yazısına tıklayarak bırakabilirsiniz.